ORZEŁ NA PIERSI, KALKULATOR W DŁONI
Polska piłka ma niezwykły talent do obniżania wymagań. Najpierw człowiek chciałby, żeby reprezentacja coś wygrała. Potem, żeby sensownie zagrała. Później wystarczy, żeby nie przyniosła wstydu. Aż przychodzi listopad i dorosły kibic sprawdza, czy Rumunia nie wyprzedzi nas w grupie ze Szwecją i Bośnią. Tak wygląda rozwój polskiego futbolu. Tylko trzeba odwrócić wykres.
Przed ostatnią kolejką mamy cztery punkty. Szwecja trzynaście, Bośnia osiem, Rumunia trzy. Drugie miejsce jest już poza zasięgiem. W pięciu spotkaniach reprezentacja Jana Urbana wygrała raz. Raz. Nawet zepsuty zegarek ma lepszą regularność.
Najpiękniejsza jest historia z Rumunią. Najpierw 6:0, potem 1:2. Sześć bramek w pierwszym meczu wystarczyło nam najwyraźniej również za przygotowanie do drugiego. Rywal wyciągnął wnioski. My wyciągnęliśmy wygodny fotel. I teraz siedzimy w nim z miną człowieka, któremu właśnie komornik wynosi telewizor.
To trzeba nazwać uczciwie: sportowa żenada. W grupie ze Szwecją, Bośnią i Rumunią naprawdę można wymagać czegoś więcej niż nerwowego pilnowania przedostatniego miejsca. Nie trzeba do tego narodowej megalomanii. Wystarczy zachować resztki przyzwoitych oczekiwań.
Jan Urban odpowiada za tę drużynę. Sympatia do selekcjonera nie może działać jak immunitet. Można lubić człowieka i jednocześnie powiedzieć, że jego reprezentacja spieprzyła tę grupę. Za atmosferę punktów nie przyznają. Gdyby przyznawali, wystawialibyśmy na środku pomocy wodzireja.
Piłkarzom też nie przysługuje wieczna taryfa ochronna. W klubach wymagamy od nich odpowiedzialności, intensywności i decyzji podejmowanych w ułamku sekundy. W reprezentacji mamy cierpliwie czekać, aż poznają się bliżej. Panowie, to zgrupowanie kadry narodowej, nie pierwszy dzień kolonii. Nie musicie przez trzy wieczory podawać sobie piłki i opowiadać, jakie macie hobby.
‼️Dziś we Wrocławiu zagramy ze Szwecją. Początek o 20:45. Z tym samym rywalem przegraliśmy już w tym roku baraż o mundial i wrześniowy mecz Ligi Narodów. Szwedzi zdążyli nam zepsuć dwa wieczory. Na trzeci znów zaprosiliśmy ich sami.
I oczywiście człowiek usiądzie przed telewizorem. Bo kibic reprezentacji ma pamięć słonia i rozsądek ćmy. Doskonale wie, czym się to ostatnio kończyło, ale światło już się świeci, hymn zaraz zagra, może akurat dzisiaj.
Tylko darujmy sobie potem opowieść o wielkim odkupieniu, jeśli uda się wygrać. Zwycięstwo będzie potrzebne. Będzie cieszyć. Nie sprawi jednak, że cała ta grupa nagle stanie się udana.
Wyjdźcie i zagrajcie tak, żeby przeciwnik miał z wami problem. Bo na razie największy problem ma z wami własny kibic.
Przed ostatnią kolejką mamy cztery punkty. Szwecja trzynaście, Bośnia osiem, Rumunia trzy. Drugie miejsce jest już poza zasięgiem. W pięciu spotkaniach reprezentacja Jana Urbana wygrała raz. Raz. Nawet zepsuty zegarek ma lepszą regularność.
Najpiękniejsza jest historia z Rumunią. Najpierw 6:0, potem 1:2. Sześć bramek w pierwszym meczu wystarczyło nam najwyraźniej również za przygotowanie do drugiego. Rywal wyciągnął wnioski. My wyciągnęliśmy wygodny fotel. I teraz siedzimy w nim z miną człowieka, któremu właśnie komornik wynosi telewizor.
To trzeba nazwać uczciwie: sportowa żenada. W grupie ze Szwecją, Bośnią i Rumunią naprawdę można wymagać czegoś więcej niż nerwowego pilnowania przedostatniego miejsca. Nie trzeba do tego narodowej megalomanii. Wystarczy zachować resztki przyzwoitych oczekiwań.
Jan Urban odpowiada za tę drużynę. Sympatia do selekcjonera nie może działać jak immunitet. Można lubić człowieka i jednocześnie powiedzieć, że jego reprezentacja spieprzyła tę grupę. Za atmosferę punktów nie przyznają. Gdyby przyznawali, wystawialibyśmy na środku pomocy wodzireja.
Piłkarzom też nie przysługuje wieczna taryfa ochronna. W klubach wymagamy od nich odpowiedzialności, intensywności i decyzji podejmowanych w ułamku sekundy. W reprezentacji mamy cierpliwie czekać, aż poznają się bliżej. Panowie, to zgrupowanie kadry narodowej, nie pierwszy dzień kolonii. Nie musicie przez trzy wieczory podawać sobie piłki i opowiadać, jakie macie hobby.
‼️Dziś we Wrocławiu zagramy ze Szwecją. Początek o 20:45. Z tym samym rywalem przegraliśmy już w tym roku baraż o mundial i wrześniowy mecz Ligi Narodów. Szwedzi zdążyli nam zepsuć dwa wieczory. Na trzeci znów zaprosiliśmy ich sami.
I oczywiście człowiek usiądzie przed telewizorem. Bo kibic reprezentacji ma pamięć słonia i rozsądek ćmy. Doskonale wie, czym się to ostatnio kończyło, ale światło już się świeci, hymn zaraz zagra, może akurat dzisiaj.
Tylko darujmy sobie potem opowieść o wielkim odkupieniu, jeśli uda się wygrać. Zwycięstwo będzie potrzebne. Będzie cieszyć. Nie sprawi jednak, że cała ta grupa nagle stanie się udana.
Wyjdźcie i zagrajcie tak, żeby przeciwnik miał z wami problem. Bo na razie największy problem ma z wami własny kibic.
Uważasz materiał za interesujący? Podziel się!



Opublikuj komentarz